انتشار پرتو X سخت در توکامک دماوند، هم زمان با تحول زمانی جریان پلاسما و ولتاژ حلقه، مورد بررسی قرار گرفته است. در این کار تجربی شات هایی را در نظر گرفته ایم که در آن ها جریان پلاسما از 17 تا 32kA تغییر می کرد. تحول زمانی جریان پلاسما تا مرحله ی گسیختگی، تحول زمانی ولتاژ حلقه و پرتو X منتشره تجزیه و تحلیل شده است. در جریان های کم تر از 20kA پرتو X سخت به هنگام مرحله گسیختگی مشاهده می شود و مدت دوام تخلیه کم تر از 10ms می باشد، ولی برای جریان های پلاسمای بیش تر از 20kA، پرتو X سخت از شروع تخلیه تا گسیختگی پلاسما که حدود 20ms طول می کشد مشاهده می شود. دو روند تولید الکترون گریزان در این توکامک ملاحظه می شود. روند اول مشابه با مشاهدات انجام یافته در سایر توکامک ها و به هنگام گسیختگی است. این روند با استفاده نظریه دریسر تولید الکترون گریزان، قابل درک است. روند دوم که تقریبا از شروع تا پایان تخلیه قابل مشاهده است با پدیده بهمن مرتبط می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پیشینه و مبانی نظری پژوهش:  تغییرات اقلیمی ناشی از انتشار فزاینده گازهای گلخانه ای یک تهدید بزرگ زیست محیطی برای جامعه بین المللی است. تلاش های حقوقی سازمان ملل متحد برای مقابله با تغییرات اقلیمی در کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی 1992، پروتکل کیوتو 1997 و توافقنامه پاریس 2015 تجلی یافته است. نوشتار حاضر بر منطقه خاصی از تغییرات اقلیمی یعنی حقوق دریاها تمرکز دارد که متاسفانه خارج حوزه اسناد اقلیمی است. محیط زیست دریایی تحت تاثیر انتشار گازهای گلخانه ای، بالا آمدن آب دریاها و گرم شدن کره زمین در معرض آسیب های بیشماری قرار دارد. از منظر حقوق دریاها، کنوانسیون حقوق دریاها 1982 حاوی مقررات مرتبطی در خصوص آلودگی محیط زیست دریایی است که در این مقررات به تغییرات اقلیمی و تاثیر آن بر اقیانوس ها صراحتاً پرداخته نشده است. یکی از فعالیت هایی که در زمینه آلودگی دریایی به طور ویژه مطرح می باشد کشتیرانی است که مهمترین سازمان بین المللی در این رابطه سازمان دریانوردی بین المللی (ایمو) که برای تنظیم فعالیت های کشتیرانی فعالیت می کند.   برجسته ترین اقدام حقوقی ایمو در خصوص مقابله با تغییرات اقلیمی، کنوانسیون بین المللی برای جلوگیری از آلودگی کشتی ها 1973 (مارپول) است. این کنوانسیون مستقیماً به گازهای گلخانه ای به عنوان منبع آلوده کننده دریاها نپرداخته است.   در حال حاضر شش ضمیمه به کنوانسیون مارپول ملحق شده است. ضمیمه ششم که در سال مربوط به پیشگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتی هاست. اگرچه تغییرات اقلیمی در آن زمان یک موضوع در حال پیدایش جهانی بود، اما در ضمیمه ششم به طور خاص مورد توجه قرار نگرفت. در سال 2011 اصلاحیه ضمیمه ششم موجب تغییرات اساسی در آن شد و تغییرات اقلیمی را به عنوان یکی دیگر از پیامدهای عمده آلودگی مجیط زیست دریایی برجسته ساخت. روش شناسی:  موضوع حاضر، با روش توصیفی-تحلیلی و با عنایت به گردآوری اطلاعات به طور عمده کیفی و تحقیقی به روش کتابخانه ای و به صورت استفاده از اسناد، کتاب ها، مقاله های معتبر و تارنماهای مرتبط با موضوع مورد کندوکاو قرار گرفته است. یافته ها:  بررسی متون حقوقی و نیز مطالعات تطبیقی بین المللی نشان می دهد که مقاله حاضر از جهت گستره موضوع های صلاحیتی و از جهت حوزه بحث در خصوص فعالیت های سازمان دریانوردی بین المللی در زمینه انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از کشتیرانی دارای نوآوری است. به عبارت دیگر، مطالعه این مقاله شامل اقدامات قانونی سازمان دریانوردی بین المللی برای کاهش، جلوگیری و کنترل انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از کشتی ها است. نتیجه گیری:  نتایج این جستار نشان می دهد که کنوانسیون حقوق دریاها یک چارچوب قانونی برای ارجاع به آلودگی محیط زیست دریایی جهت مطرح شدن مسئولیت بین المللی دولت صاحب پرچم، بندری و ساحلی فراهم کرده است. از سوی دیگر ایمو به عنوان یک سازمان بین المللی  دارای صلاحیت به آلودگی ناشی از انتشار کربن دی اکسید توسط کشتی ها توجه نموده است. ساختار قانونی ایمو برای رسیدگی به آلودگی ناشی از کشتی ها در طول زمان از طریق کنوانسیون مارپول و نهادهای قانونی همچون کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی توسعه یافته است. تاسیس مفهوم شاخص طراحی بهره وری انرژی و طرح مدیریت کارآمد انرژی کشتی به موجب ضمیمه ششم کنوانسیون مارپول به عنوان اولین ابزار قانونی الزام آور برای بهبود کارایی کشتیرانی گام مهمی برای اجرای سیاست های سازگار با اقلیمی است.

صوتیّات زیرآب در کاربردهای بسیاری از جمله اقیانوس شناختی، زیست شناختی بحری، آونگاری، ماهی گیری و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. الگوهای متنوعی برای شبیه سازی انتشار زیرآب امواج صوتی در اقیانوس ها و دریاها ارائه شده اند. در این مطالعه، شبیه سازی انتشار امواج صوتی در رودخانه ی آب شیرین با عمق کمتر از 3 متر به اسم رودخانه گونو واقع در غرب ژاپن با استفاده از الگوی نظریه پرتو ارائه شده است. نیم رخ های عمودی سرعت صدا با استفاده از دستگاه سی تی دی در پنج نقطه اندازه گیری شدند و در شبیه سازی به عنوان ورودی های الگو به کار برده شدند. نتایج این مطالعه نشان دادند بر خلاف دریا و اقیانوس که گرادیان دما، شوری و امواج درونی عوامل اصلی انتشار امواج صوتی در چند مسیر مختلف هستند، در رودخانه ی مورد مطالعه که گرادیان دما و شوری وجود ندارد، جانگاری (توپوگرافی) بستر رودخانه و سرعت جریان آب عوامل اصلی انتشار دو گروه اصلی امواج صوتی در چند مسیر مختلف می باشند. تأخیر زمانی بین زمان ورود دو گروه 0/5 میلی ثانیه بود. صحت سنجی شبیه سازی با استفاده از دو دستگاه تراگذار اِف اِی تی اِس (س ت ص ر) که در دو طرف رودخانه به فاصله ی 294/629 متر از یکدیگر نصب شده بودند و امواج صوتی را با بسامد مرکزی 30 کیلوهرتز ارسال و دریافت می کردند، انجام شد. نهایتاً، اندازه گیری های انجام شده توسط اِف اِی تی اِس (س ت ص ر) نتایج الگو را تأیید نمودند.

مقدمه: یکی از عوامل موثر و غیرتهاجمی در پیش بینی و بررسی نتیجه ی درمان انواع تومورها از جمله آستروسایتوما مغزی، ضریب انتشار ظاهری حاصل از تصویر برداری تشدید مغناطیسی با وزن انتشار می باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی همبستگی میزان تغییرات ضریب انتشار ظاهری بعد از پرتودرمانی با دز رسیده به واحد حجم تومور می باشد. روش ها: در این پژوهش که یک مطالعه ی مقطعی و آینده نگر می باشد، 40 مورد از بیماران مبتلا به تومور آستروسایتوما مورد بررسی قرار گرفتند. از تصاویر تشدید مغناطیسی با وزن انتشار برای هر بیمار که با تجویز پزشک معالج، یک مرتبه قبل از عمل جراحی و بار دیگر 30 تا 45 روز پس از اتمام پرتو درمانی انجام گرفت، یافته های آماری حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که میزان ضریب انتشار ظاهری پس از پرتودرمانی به طور معنی داری افزایش یافته و میزان این تغییرات مستقیما با دز به دست آمده در واحد حجم درمان ارتباط دارد. یافته ها: انجام آنالیز آماری بر روی داده های حاصل نشان داد که مقدار ضریب انتشار ظاهری پس از پرتودرمانی افزایش معنی دار دارد که میزان این تغییرات با دز رسیده به واحد حجم هدف درمان ارتباط مستقیم داشته و میزان تغییرات ضریب انتشار ظاهری در اثر دریافت پرتو در ناحیه ی بافت تومورال، پیش از انجام پرتودرمانی قابل تعیین می باشد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان دهنده ی مزیت استفاده از تصاویر تشدید مغناطیسی با وزن انتشار در طراحی درمان بیماران مبتلا به تومور آستروسایتوما و انتخاب حجم هدف درمان بهینه می باشد. همچنین با امکان پذیر بودن محاسبه ی ضریب انتشار ظاهری ثانویه در ناحیه ی بافت تومورال که بیانگر پاسخ تومور و میزان بقای بیمار است، می توان نتیجه ی درمان را با دقت مناسبی پیش بینی کرد.

در دهه های اخیر در سطح ملی و بین المللی اقدامات جدی جهت کنترل میزان انتشار گازهای گلخانه ای انجام شده است و مقررات گوناگونی در این خصوص به تصویب رسیده است. رعایت محدودیت های قانونی در خصوص میزان انتشار آلاینده ها مستلزم تغییر در تاسیسات موجود، انجام سرمایه گذاری جدید و تحمل هزینه های دیگری است که برای بسیاری از کارخانجات و پروژه های صنعتی به خصوص کارخانجات قدیمی غیرقابل تحمل می باشد. از آن جا که از نگاه زیست محیطی کاهش میزان انتشار آلاینده ها در کل مدنظر است، ترتیباتی پیش بینی شده که شرکت ها بتوانند به جای کاهش میزان انتشار آلاینده ها از طریق خرید اعتبار ناشی از کاهش انتشار آلاینده های سایر شرکت ها، تعهدات خود را انجام دهند. خرید و فروش اعتبار حاصله از کاهش میزان انتشار آلاینده ها به اختصار «تجارت انتشار» نامیده می شود. در این مقاله ابتدا پیشینه تجارت انتشار و مفهوم آن به اختصار بیان خواهد شد. سپس تجارت انتشار در سطح بین المللی بر مبنای پروتکل کیوتو و در سطح منطقه ای بر اساس مقررات اتحادیه اروپا مورد بحث قرار می گیرد. سرآخر نظام حقوقی حاکم بر تجارت انتشار و نکات مهمی که باید در این نظام حقوقی مدنظر قرار گیرد مورد بررسی قرار می گیرد.

زمینه و هدف: پالایشگاه های نفت منبع مهم تولید آلاینده های خطرناک و سمی مانند دی اکسید گوگرد (SO2) هستند. حدود 99 درصد از دی اکسیدگوگرد موجود در هوا از منابع انسانی تولید می گردد. اگرچه اندازه گیری های مختلفی از خروجی صنایع و پالایشگاه ها توسط کارشناسان محیط زیست و یا شرکت های خصوصی فعال در زمینه محیط زیست انجام گرفته ولی ارزیابی دقیق از میزان انتشار آلاینده ها بر حسب میزان تولید (ضرایب انتشار) و همچنین میزان کل انتشار سالانه که می تواند به عنوان داده اولیه در مدل سازی های آلودگی هوا و تصمیم گیری های مدیریتی مورد استفاده قرار گیرد در دسترس نیست.روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی بوده و اندازه گیری گازهای خروجی از دودکش با استفاده از دستگاه Testo 350 XL صورت گرفته است. نوع استاندارد عملکرد دستگاه بر اساس ASTM D6522 EPA-CTM030-41 تعیین گردید. میزان دی اکسیدگوگرد از 44 خروجی دودکش پالایشگاه نفت تهران از ابتدای فروردین 1386 لغایت آبان 1387 به مدت 20 ماه اندازه گیری شد. نمونه برداری به طور میانگین در بازه زمانی ساعات 9 تا 14 به انجام رسید.یافته ها: با مطالعه نتایج به دست آمده مشخص گردید که میزان آلاینده SO2 تولیدی توسط واحد تقطیر شمالی بیش از 3 برابر واحد جنوبی است و میزان انتشار گاز آلاینده از این واحد 2.8 برابر و ضریب انتشار آن 5.6 برابر نسبت به واحد تقطیر جنوبی است، همچنین میزان غلظت، انتشار و ضریب دی اکسیدگوگرد در واحد تبدیل کاتالیست شمالی بیش از 2 برابر واحد مشابه جنوبی است و مقایسه این سه فاکتور در واحد غلظت شکن شمالی به ترتیب 3، 2.6 و 2.6 برابر در مقایسه با واحد مشابه جنوبی اندازه گیری شده است.نتیجه گیری: در کلیه واحدهای مستقر در بخش شمالی میزان آلایندگی 2 تا 3 برابر واحدهای جنوبی است. با ارزیابی به عمل آمده مشخص گردید که اولا حجم تولید در واحدهای شمالی بیشتر از واحدهای جنوبی بوده و از طرفی واحدهای جنوبی از طراحی جدیدتری برخوردار و از امکانات حذف آلاینده بهتری استفاده می نمایند. با مطالعه منابع مشخص می گردد استفاده از تکنولوژی های جدیدتر در فرایند تولید در پالایشگاه ها و استفاده از آخرین دستاوردها در این صنعت قادر است گام اساسی در توسعه این صنعت در بخش های مختلف کشور را ایفا نماید.

در این مطالعه، بازتاب مستقیم فعالیت های موجی از پوشن سپهر به وردسپهر یا جذب و انتشار این امواج در پوشن سپهر شناسایی می شود. به این منظور، کمیت های ضریب بازتاب پرلویتز-هارنیک، شار گرمایی، گرمایش ناگهانی پوشن سپهری، ضریب شکست امواج راسبی و احتمال انتشار بهینه امواج راسبی محاسبه، تحلیل و بررسی شده اند. برای اجرای تحقیق، از داده های بازتحلیل ECMWF (ERA-Interim) در بازه زمانی 2014-1979 و در فصل زمستان (نوامبر-مارس) در نیمکره شمالی استفاده شده است. بررسی شاخص ضریب بازتاب پرلویتز-هارنیک نشان می دهد که در بازه زمانی 34 ساله بررسی شده در 10 زمستان، پوشن سپهر حالت بازتابی و در 24 زمستان، حالت غیربازتابی (جذب یا انتشار امواج راسبی) داشته است. بررسی این شاخص نشان می دهد احتمال بازتاب مستقیم امواج راسبی از پوشن سپهر به وردسپهر در پاییز و اوایل زمستان (نوامبر-دسامبر) کمینه است. در بازه زمانی ژانویه-مارس، پوشن سپهر حالت بازتابی داشته و بیشترین احتمال جفت شدگی بین پوشن سپهر و وردسپهر از طریق بازتاب امواج راسبی در اواسط زمستان و اوایل بهار است. بررسی شاخص شار گرمایی نشان می دهد استفاده از تعریف موج به عنوان پریشیدگی از حالت میانگین مداری نسبت به تعریف موج به عنوان پریشیدگی از میانگین زمانی، مزیت دارد. در سال هایی که پوشن سپهر حالت بازتابی دارد، تنها در 33 درصد از زمستان ها احتمال رخداد پدیده گرمایش ناگهانی پوشن سپهری وجود دارد. این در حالی است که در زمستان هایی که پوشن سپهر حالت غیربازتابی (جذب یا انتشار امواج راسبی) دارد، در حدود 62 درصد از زمستان ها احتمال رخداد این پدیده وجود دارد. نتایج بررسی دو شاخص ضریب شکست امواج راسبی و احتمال انتشار بهینه امواج راسبی نشان می-دهند که در حالت پوشن سپهر غیربازتابی نسبت به پوشن سپهر بازتابی، احتمال انتشار و نفوذ امواج راسبی از وردسپهر به پوشن سپهر زیرین (100-50 هکتوپاسکال) در فاصله عرض جغرافیایی 90-70 درجه شمالی بیشتر است.